SPV in de praktijk
Dit biedt het
voordeel dat ik mensen met psychische problematiek op een makkelijke manier
binnen mijn praktijk kan verwijzen voor diagnostiek (uitzoeken wat er
precies aan de hand is) en behandeling (gerichte kortdurende behandeling)
Hulp bij psychische problemen
Vanaf oktober 2003 werken er in de huisartsenpraktijken in Joure twee
sociaal psychiatrisch verpleegkundigen (SPV) en een psychiater. Deze
hulpverleners van de GGZ Acute Zorg in Heerenveen werken met de huisartsen
samen.
Waarom deze uitbreiding
Tot nu toe had de huisarts 2 keuzes bij cliënten met psychische
problemen. Hij kan hen zelf blijven behandelen bij deze klachten of hen
doorverwijzen naar bijvoorbeeld maatschappelijk werk, psychologenpraktijk of
de GGZ in Heerenveen. Voor veel mensen is het echter prettig om niet
(meteen) doorverwezen te worden, maar kan het wel nuttig zijn als zij eens
met iemand kunnen anders kunnen praten dan de huisarts. Ook voor de
huisartsen is dat van nut: zoals iedereen weet, hebben zij het heel druk en
zij missen vaak de tijd voor meerdere uitgebreide gesprekken.
Waarvoor worden de psychiater en de
sociaal psychiatrisch verpleegkundige ingezet
De huisartsen in Joure kunnen vragen over de behandeling van de cliënten
aan de SPV en psychiater voorleggen. Ook kunnen zij vragen of de SPV of
psychiater een cliënt eens wil spreken, dan wel kortdurend wil behandelen.
Afspraak is dat de behandeling uit maximaal 5 gesprekken bestaat. Na deze 5
keer kan de cliënt alleen verder, eventueel met begeleiding van de huisarts.
Ook is het mogelijk dat er een advies wordt gegeven voor verdere behandeling
of begeleiding bij maatschappelijk werk, de psychologenpraktijk of de GGZ in
Heerenveen.
Is deze hulp iets voor u en wat kost het
Het kan zijn dat de huisarts u adviseert ook eens met de SPV of
psychiater te gaan praten. U kunt ook zelf aan de huisarts vragen of dit
iets voor u is. De hulp wordt u niet in rekening gebracht.
Gang van zaken
Als u met uw huisarts afspreekt dat u naar de SPV of psychiater in de
praktijk gaat of toe wilt, geeft de huisarts dit aan deze hulpverleners
door. Dit gebeurt door het invullen van hiervoor afgesproken formulieren.
Van de SPV of psychiater krijgt u dan een uitnodiging (in principe
telefonisch) voor een eerste gesprek. In dat gesprek bespreekt u ook wat het
vervolg zal zijn: dit kan een aantal (maximaal 5) gesprekken zijn of een
advies over behandeling, medicatie of verwijzing. De SPV en de psychiater
brengen uw huisarts hiervan uiteraard op de hoogte.
Gegevens van deze behandeling binnen de
huisartsenpraktijk worden volstrekt anoniem gebruikt voor onderzoek naar
allerlei aspecten van deze behandeling. Dit betreft het Diabolo project.
Informatie hierover kunt u vinden op
www.diabolo-project.nl .
Wie werken er
De psychiater is mevrouw T. Schreiber, de SPV'en zijn mevrouw I.
van der Werff en de heer H. Hiemstra. Zij houden spreekuur voor alle
praktijken in de groepspraktijk 'Skipsleat' it Beaken 2 te Joure (zie
plattegrond)
Afspraken
In overleg met u kan uw huisarts u aanmelden bij de SPV of psychiater.
Zij nemen dan contact met u op om een afspraak te maken. Indien u een keer
verhinderd bent om op de afgesproken tijd te komen, is het belangrijk dat u
minimaal 24 uur van te voren afbelt op het volgende telefoonnummer 06
51345924 (voicemail inspreken)
Diabolo project
In het rapport, een uitgave van het Trimbos-instituut en GGZ Friesland, wordt verslag gedaan van een onderzoek naar één van de ruim 120 consultatie-projecten die momenteel in Nederland worden uitgevoerd ter versterking van de eerstelijns GGZ. Het Toronto-project in Harlingen- de naam verwijst naar een vergelijkbaar consultatie-programma dat in Toronto, Canada wordt uitgevoerd - is in 1999 geïnitieerd door de GGZ Acute Zorg Leeuwarden. Het project beoogt huisartsen te ondersteunen ten aanzien van psychische problematiek en de samenwerking tussen de tweedelijns GGZ en huisartsen te verbeteren.
Het onderzoek brengt de kenmerken, klachten en het zorggebruik van de verwezen patiënten in kaart alsmede de redenen voor de huisartsen om te verwijzen of consultatie te vragen. Ook is de waardering van de huisartsen en de patiënten voor deze zorgvorm onderzocht en is nagegaan wat de succesfactoren en knelpunten in het project zijn. Een belangrijke uitkomst is dat de kans dat patiënten met psychische klachten een GGZ-hulpverlener in de eerste lijn zien 2,7 maal zo groot is als vóór de start van het Toronto-project. Het aantal patiënten dat per huisarts naar een GGZ-hulpverlener in de eerste óf naar de tweede lijn wordt verwezen, is in de onderzoeksperiode gestegen van 27 naar 68. Dit resultaat moet vooral op het conto worden geschreven van de consultatiegevers. Gedurende de onderzoeksperiode zijn de huisartsen juist minder gaan verwijzen naar andere zorgaanbieders in de eerste lijn, het algemeen maatschappelijk werk en de eerstelijns psychologen. Bovendien zijn de huisartsen iets meer gaan verwijzen naar de tweedelijns GGZ.
Het onderzoek naar het Toronto-project leert dat een sterke eerstelijns GGZ vraagt om een goede benutting van de mogelijkheden binnen de eerstelijn, gekoppeld aan een helder profiel van de verschillende eerstelijns hulpverleners. Een betere toegankelijkheid van zorg kan op die manier gepaard gaan met een adequate verwijzing van patiënten. Het Toronto-project kan daarom worden beschouwd als een eerste stap in een veelbelovend proces waarin de kloof tussen zorgbehoeften en zorgvoorzieningen kan worden verkleind.
GGZ consultatie in de eerste lijn. Het Toronto-project in Harlingen.
Monika Scholten, Pim Duurkoop, Julia van den Berg, Ilona de Vries en Corine de Ruiter. Uitgave Stichting GGZ Friesland / Trimbos-instituut.
Bestellen via bestel@trimbos.nl, of tel. (030) 297 11 80, o.v.v. bestelnummer Trimbosreeks 2003-5, prijs: €15,00
ProductbeschrijvingGGZ-consultatie in de huisartspraktijk Het Toronto-project in Harlingen Scholten M, Duurkoop W, Berg Jvd, Vries Id, Ruiter Cd Het Toronto-project in Harlingen is één van de ruim 120 consultatie-projecten die in Nederland worden uitgevoerd ter versterking van de eerstelijns GGZ. Het project is in 1999 geïnitieerd door de GGZ Acute Zorg Leeuwarden en beoogt de huisartsen te ondersteunen ten aanzien van psychische problematiek alsmede de samenwerking tussen de tweedelijns GGZ en huisartsen te verbeteren. Hiertoe zijn twee sociaal psychiatrisch verpleegkundigen en een psychiater werkzaam in de huisartspraktijk. In het rapport worden de kenmerken, klachten en het zorggebruik van de verwezen patiënten in kaart gebracht evenals de redenen voor de huisartsen om consultatie te vragen of patiënten te verwijzen. Ook wordt gerapporteerd over de waardering van huisartsen en patiënten voor deze vorm van ondersteuning. Een belangrijke conclusie is dat de versterking van de eerstelijns GGZ door sociaal psychiatrisch verpleegkundigen en een psychiater uit de tweede lijn op consultatiebasis in de huisartspraktijk te laten werken, de toegankelijkheid van de GGZ vergroot. Dit leidt echter niet automatisch tot minder verwijzingen naar de tweede lijn, in ieder geval niet op korte termijn. Voor wie? Geen informatie beschikbaar Trimbos-instituut, 2003 (Boek, 112
pagina's) ISBN 9052534373 |
Op verschillende plaatsen in het land worden initiatieven ontwikkeld die zich richten op het versterken van de eerstelijns geestelijke gezondheidszorg (GGZ). De ontwikkeling van een samenhangende eerstelijns GGZ moet er toe bijdragen dat cliënten sneller de zorg krijgen die nodig is en daarnaast sneller en eenvoudiger naar de tweede lijn doorgaan indien eerstelijns zorg onvoldoende blijkt te zijn.
Beleidsdoelstelling
De versterking van de eerstelijns GGZ is een
beleidsdoelstelling van het ministerie van VWS en wordt ondersteund door de
belangrijkste partijen in de eerste lijn: huisartsen, algemeen
maatschappelijk werk en eerstelijns psychologen. Beleidsmaatregelen die in
dit kader worden genomen zijn enerzijds gericht op deskundigheidsbevordering
om ook daadwerkelijk adequate zorg te kunnen bieden en anderzijds op
vergroting van de capaciteit en verbetering van de samenwerking.
Beleidsmaatregel
Een voorbeeld is de landelijke Regeling
Consultatiegelden. Dit geld kan gebruikt worden voor consultatieprojecten,
waarin de tweedelijns GGZ (bijvoorbeeld een medewerker van een RIAGG) advies
geeft over cliënten aan werkers in de eerste lijn. Het idee dat hieraan ten
grondslag ligt is dat cliënten op deze manier langer en beter in de eerste
lijn behandeld kunnen worden. Ook geeft zo'n project een impuls aan de
samenwerking tussen de eerste en de tweede lijn.
Projecten
Het proramma Diagnostiek en Behandeling van
het Trimbos-instituut is samen met andere instellingen, zoals het NIVEL en
NIZW, actief betrokken bij een aantal van deze projecten: