Zorgverzekeraars Nederland en voorstel voor financieringsmodel Huisartsenzorg


18.06.'03
Op de mailinglisten van huisartsen circuleert sedert dit weekend bijgaand voorstel van ZN tot vergaande reorganisatie van de financiering van de huisartsenzorg. Het hier getoonde voorstel is een niet formeel en gescand document en kan daarom fouten bevatten.
Enkele sleutelbegrippen:
Verrichtingensysteem op basis van consulten
Variabele lokale opslag a.h.v. praktijkplan
Geen inschrijving op naam
Goede sturingsmogelijkheden zorgverzekeraars

Zorgverzekeraars Nederland

Voorstel financieringsmodel huisartsenzorg 1 eerstelijns zorg

1.0. Aanleiding

Inleiding

Het herzien van het financieringsmodel van huisartsen is al enkele jaren onderwerpen van gesprek. De commissie Biesheuvel en de commissie Tabaksblat werden in het leven geroepen om daartoe voorstellen te doen. De voorstellen waren wellicht ingrijpend, ongewenst of hadden de tijd niet mee. Het is nooit tot uitvoering van deze voorstellen gekomen. Maar wijziging van het financieringsmodel wordt steeds pregnanter.
De huidige wijze van financieren van huisartsenzorg wordt ervaren ais een "kerstboom" waaraan afgelopen jaren veel te veel ballen zijn gehangen. Door zorgverzekeraars wordt al enige jaren gepleit voor vereenvoudiging van het aantal tarieven in de huisartsenzorg, Maar er worden meer knelpunten in de financieringsstructuur ervaren.
De werkdruk onder huisartsen wordt als veel te hoog ervaren terwijl als gevolg van het financieringssysteem nauwelijks inzicht bestaat in de geleverde productie. Het huidige abonnementsysteem heeft geen prikkel in zich om tot extra productie te komen. Ook nodigt het abonnementsysteem niet uit tot onderhandeling en het afsluiten van een contract.
Zorgverzekeraars kunnen momenteel nauwelijks sturing uitoefenen in de huisartsenzorg en contracten komen moeizaam tot stand. Tegelijkertijd is het besef ontstaan dat huisartsenzorg in het geheel van de eerstelijnsgezondheidszorg Mast worden bezien. Er zijn rapporten verschenen waarin taakdelegatie, taakherschikking worden gepropageerd en waarin nadrukkelijk een andere inrichting van de eerstelijn wordt voorgestaan.
Een van de vereisten van taakdelegatie, substitutie is een gelijkvormige financieringsstructuur voor de hele eerstelijn. Alleen op die wijze kan het hoofd geboden aan de ervaren werkdruk van huisartsen en het verstoken blijven van zorg voor een specifieke groep verzekerden.

Ontwikkelingen in het afgelopen jaar
Vorig jaar is, tot grote teleurstelling van de zorgverzekeraars, een voorstel voor invoering van een lokale component huisartsenzorg afgewezen. Dit was een voorstel op basis van het Tabaksblat rapport maar is niet geëffectueerd vanwege het ontbreken van Macro Budget.
Onlangs heeft Minister de Geus met de brief Zorg in de buurt, van VWS d.d. maart 2003 aan de Tweede Kamer de herziening van de financiering huisartsenzorg wederom op de agenda gezet. In de brief heeft VWS het voornemen om het CTG op korte termijn een aanwijzing te geven voor herziening van de tariefstructuur huisartsenzorg De voorbereidingen voor deze aanwijzing zijn in volle gang.

Het bureau van ZN is vanaf begin 2003 bezig met het ontwerpen van een financieringsmodel die recht doet aan de wensen van de zorgverzekeraars en de voorstellen van de commissie Tabaksblat, het hoofd biedt aan de eerder genoemde knelpunten, een grote lokale component in zich heeft en macroneutraal kan worden ingevoerd. Daartoe is in de afgelopen weken een werkgroep, bestaande uit deskundigen van diverse zorgverzekeraars geformeerd, die het model verder heeft uitgewerkt.

In deze notitie zal achtereenvolgens worden ingegaan op het voorstel voor wijziging van de financieringsstructuur huisartsen, de relatie met de voorstellen van de commissie Tabaksblat, enkele gevolgen van het gekozen model, de inrichting van de ondersteuningsstructuur, een doorkijk naar een voorstel voor wijziging van de financieringsstructuur voor de gehele eerstelijn, het tijdspad en een communicatieparagraaf.

2.0. Beschrijving nieuw financieringsmodel

De onderstaande beschrijving van het nieuwe financieringsmodel huisartsenzorg is een model op hoofdlijnen. Het model is geënt op de wens die is uitgesproken in het bestuur van Zorgverzekeraars Nederland, namelijk de introductie van een verrichtingensysteem dat ondermeer loon naar werken waardeert en prikkels tot productie heeft. Bij verdere uitwerking zal ook nadere detaillering worden toegevoegd. in het tijdspad is een moment voorzien waarop de details nader moeten zijn ingevuld.

2.1. Het financieringsmodel
Gekozen is voor een volledig verrichtingensysteem op basis van consulten. In navolging van de overige beroepsgroepen dient het onderscheid tussen particulier en ziekenfonds te vervallen. De huidige tarieven worden zoveel mogelijk vervangen door een consult. Er wordt een onderscheid voorgesteld in een gewoon consult (ongeveer 10 minuten), een telefonisch consult, een visite en een praktijkondersteuner consult (po consult). Voor bepaalde. nog nader te definiëren, patiënt categorieën is het mogelijk een dubbel consult te declareren.
Gedacht kan hierbij worden aan terminale patiënten en chronische patiënten, etc. Voorkomen moet worden dat er een prikkel voor huisartsen ontstaat om alleen de makkelijke patiënt categorieën te behandelen. De invoering van een po consult stimuleert enerzijds om een verdere uitrol van praktijkondersteuners te
bewerkstelligen, anderzijds is het een prikkel tot het leveren en inzichtelijk krijgen van de productie van een praktijkondersteuner.

Belangrijk is de introductie van een lokale variabele opslag. Deze kan alleen verkregen worden als de huisarts extra financiering middels een praktijkplan onderbouwt. Op deze wijze kan extra financiering worden verkregen voor bijvoorbeeld huisvesting, samenwerking, praktijkondersteuning, FTO, achterstandsprojecten, etc.
Maar ook een volledig andere inrichting van de huisartsenzorg moet hierdoor kunnen worden bekostigd. Bijvoorbeeld financiering van een triagesysteem, zoals een call center. Ook de opschaling naar (multidisciplinaire) samenwerkingsverbanden en inkoop van professionele ondersteuning ter verbetering van het primaire proces kunnen in het nieuwe financieringsmodel worden bekostigd. De subsidiefinanciering van de klassieke gezondheidscentra kan hiermee geïntegreerd worden in de reguliere financiering.
Daarnaast zullen er nog een beperkt aantal modules blijven bestaan, dit betreft specifieke taken zoals verloskunde en apotheekhoudende huisartsen, Zowel de lokale opslag als de modules kunnen alleen na overeenstemming met de zorgverzekeraar op basis van het praktijkplan worden gedeclareerd.

Op deze wijze zullen veel van de huidige tarieven vervallen. Genoemd kunnen worden: praktijkondersteuning (inclusief de infrastructuur)
achterstandsfonds
achterstandstarief
apotheekhoudend
modules automatisering, FTO, nascholing, D&O
module voor verzekerden in moeilijk bereikbare gebieden
tarieven verloskundige hulp ziekenfonds
etc.
De belangrijkste aspecten van het model zijn weergegeven in een schematisch overzicht (bijlage l).

2.2. Financiering bij macroneutralitelt

Het ministerie van VWS heeft aangegeven dat een wijziging van de financieringsstructuur macroneutraal dient te geschieden. De werkgroep is van mening dat een macroneutrale invoering mogelijk is. Echter een systematiek met maximumtarieven of plafondbedragen is niet acceptabel daar het de substitutiemogelijkheid beperkt en ongewild er voor kan zorgdragen dat zorgaanbieders nog steeds te veel of te weinig financiering krijgen. Het ligt dan eerder in de rede om een ventiel in te bouwen dat verhoging of verlaging van tarieven over alle zorgaanbieders op een zelfde wijze verdeelt, bijvoorbeeld door een op of afslag op de landelijke tarieven.
De eis tot macroneutraliteit zal de acceptatie bij beroepsbeoefenaren niet vergemakkelijken. Echter een fulltime werkzame huisarts kan via consulten zijn volledige honorarium en een gedeelte (60%) van het kostendeel declareren. Dit betekent dat in de consulttarieven het volledig honorariumdeel van de huisarts en een beperkt kostendeel van de huisarts wordt verwerkt. Uitgangspunt hierbij is dat gedeelte van de huisartsen momenteel "verdient" op het kostendeel en di, dus eigenlijk niet nodig heeft ter dekking van de kosten. Het aandeel kosten (40%) dat een gedeelte van de huisartsen niet meer zal verkrijgen, kan door zorgverzekeraars worden ingezet voor bekostiging van de loicale variabele opslag.

Op basis van de huidige gegevens wordt geschat dat ongeveer 30% van de huisartsen geen gebruik zal maken van de mogelijkheid om middels een praktijkplan extra financiering via de lokale variabele opslag te krijgen. Op deze wijze zal een deel van de overige huisartsen meer of minder dan de huidige 30% kostenopslag kunnen krijgen. De voorikeur gaat er naar uit om geen plafond voor de variabele opslag vast te leggen. Zorgverzekeraars dienen er dan voor zorg te dragen dat het macrobudget niet wordt overschreden. Deze zelfde systematiek werkt momenteel heel goed bij de invoering van praktijkondersteuning.

2.3. Praktijkplan

Een belangrijk nieuw instrument in het herziene financieringsmodel is het praktijkplan. Hierin dient de zorgaanbieder goed onderbouwd aan te geven waarvoor extra financiering gewenst is. In het praktijkplan kunnen taken, de organisatie, samenwerking, onderbouwing van de kosten, kwaliteitsaspecten en prestatie indicatoren (wat krijgt de ciiënt / zorgverzekeraar ervoor) worden weergegeven. Zorgverzekeraars kunnen zelf criteria voor een dergelijk praktijkplan vaststellen. Gezien de wens van veel zorgverzekeraars om drastisch de huisartsenzorg te reorganiseren is het zelfs mogelijk dat de zorgverzekeraar een huisarts of groep huisartsen een praktijkplan aanbiedt, waarin verschillende opties zoals ondersteuning, samenwerking en triage zijn voorzien.

In de aanvangfase kunnen, indien gewenst, voorbeeldcriteria of voorbeeld praktijkplannen door ZN worden aangereikt.

3.0. Relatie met voorstellen van de commissie Tabaksblat

De werkgroep heeft de resultaten en aanbevelingen van de commissie Tabaksblat betrokken bij de analyse. Zoals blijkt uit bovenstaand model worden de aanbevelingen gedeeltelijk onderschreven maar gedeeltelijk ook niet. Onderschreven wordt het streven om een marktsituatie te realiseren, het introduceren van verrichtingensysteem en een praktijkplan. Het hanteren van een (kleiner) abonnement gecombineerd met een (groter) verrichtingensysteem is niet overgenomen. Belangrijkste reden hiervoor is dat een dergelijk systeem administratief ingewikkeld is: én inschrijving op naam én een arbeidsintensiever verrichtingensysteem moet worden gehanteerd. Om meer inzicht en mogelijkheden tot sturing te krijgen in de productie van de huisarts is gekozen voor een volledig verrichtingensysteem. Inschatting is dat de administratieve belasting van een volledig verrichtingensysteem met de huidige automatiseringsystemen goed uitvoerbaar is. Het eveneens arbeidsintensieve systeem van Inschrijving op naam kan met introductie van het voorgestelde model dan vervallen.

4.0. Enkele gevolgen van het nieuwe model

Een fundamentele herziening van de financieringsstructuur huisartsenzorg zoals voorgesteld in paragraaf 2 kan ingrijpende gevolgen hebben voor zowel de individuele beroepsbeoefenaren als voor zorgverzekeraars. Hieronder volgt een kort overzicht van enkele mogelijke gevolgen.

Regionale onderhandeling contract l praktijkplan
In de nieuwe structuur wordt een actieve bijdrage gevraagd van de (lokale) zorgverzekeraars bij beoordeling van de praktijkplannen. Een groot gedeelte van de huisartsen zal een beroep willen doen op de lokale variabele opslag.

Bij de farmacie is al enige ervaring opgedaan met het beoordelen van praktijkplannen. Voordeel van het systeem is dat een goed inzicht ontstaat in de productie van de huisartsen en dat het voor zorgverzekeraars mogelijk wordt hierop beleid en sturing uit te oefenen, Met introductie van het praktijkplan ontstaat een (financiële) prikkel voor de huisarts om een contract met zorgverzekeraars af te sluiten. Het contracteren van meerdere huisartsen tegelijk, op DHV , RHV , of Hagroniveau is in dit model mogelijk, evenals het contracteren van de klassieke solist.
Het tegelijk contracteren van meerdere zorgaanbieders heeft de voorkeur, daardoor zal namelijk het aantal individuele opslagtarieven verminderen. Verder is van belang dat de overeenstemming over de lokale variabele opslag en hantering van modules kan worden overeengekomen met de preferente zorgverzekeraar. De overige zorgverzekeraars kunnen een dergelijke afspraak volgen. Hulpmiddel hierbij kan zijn dat de regionale afspraken worden vastgelegd in een landelijke database (conform afspraken in de fiexizorg, farmacie).

Probleem Niet Op Naam Ingeschreven lost op
Omdat sprake is van loon naar werken en extra productie ook extra inkomsten betekenen, is de verwachting dat met hogere productie en betere organisatie de noni problematiek in principe tot het verleden behoort.

Tarieflkostenverlaging particuliere zorgverzekeraars
Mede als gevolg van verlaging van het kostendeel in berekening van de consulttarieven en hanteren van een uniform tarief voor particulier en ziekenfonds zal het nieuwe consulttarief met grote waarschijnlijkheid lager uitvallen dan het huidige particuliere tarief. Mogelijk zal hierdoor de verhouding tussen de particuliere en ziekenfondsfinanciering wijzigen.
In de verdere uitwerking zal hiervoor nadrukkelijk aandacht worden gevraagd bij Het ministerie van VWS en het CTG.

Toename aantal tarieven
Met de introductie van een lokale variabele opslag die per aanbieders (groep) kan verschillen kan een veelheid aan tarieven ontstaan, De werkgroep heeft de voorkeur uitgesproken om in ieder geval voor de startfase een groep van opslagen te hanteren (bepaalde bandbreedte) zodat het aantal opslagen wordt beperkt. Tevens kan het aantal tarieven in eerste aanleg beperkt worden door in de startfase de preferente zorgverzekeraar een tarief te laten vaststellen dat door andere zorgverzekeraars gevolgd kan worden.

Loon naar werken
Het hanteren van een verrichtingensysteern heeft tot gevolg dat huisartsen met een relatief ongezonde populatie (grote steden, ouderen) veel productie zullen maken en dus in inkomen zullen stijgen. De huisarts in de gezondere buitenwijken en in dorpen zal daarentegen met het nieuwe systeem zijn inkomen zien dalen, omdat hij relatief minder consulten per patiënt heeft. Voordeel van dit systeem is dat arbeid nu ook, wordt beloond. Het hanteren van een achterstandstarief is daarmee niet meer nodig. De desbetreffende huisartsen doen immers meer en mogelijk langere consulten die met het nieuwe model worden gehonoreerd.
Eventuele achterstandsprojecten kunnen worden gehonoreerd middels de lokale variabele component. De niet te voorkomen verschuivingen in het inkomen van de individuele huisartsen is wel zaak om zorgvuldig mee om te gaan. Dit is een punt van aandacht in verdere communicatie over het model. Van belang is verder dat aanbieders de productie niet ongebreideld laten stijgen zonder dat daarvoor een inhoudelijke onderbouwing bestaat. Zorgverzekeraars zijn van mening dat met het nieuwe systeem zorgverzekeraars ook informatie over de productie moeten ontvangen van zorgaanbieders zodat sturing middels benchmarking, kwaliteitsafspraken, volumeafspraken, etc. mogelijk is.

5.0 Beschrijving financieringsmodel eerstellijn

In paragraaf 2 is een beschrijving gegeven van het financieringsmodel voor de huisartsenzorg. Maar zoals aangegeven in het ZN rapport Herstructurering in de le lijn (september 2002) zijn zorgverzekeraars voorstander van uniformering van de financieringsstructuur voor de gehele eerstelijn.
Alleen dan worden ontwikkelingen in de modernisering van de eerstelijn niet gehinderd door de belemmeringen in de financieringsstructuur. Zorgverzekeraars ervaren deze belemmeringen momenteel onder andere bij het ontstaan van multidisciplinaire samenwerkingsverbanden, taakherschikking, samen onder een dak gaan werken, zorglocaties aangekocht door de zorgverzekeraars die gehuurd kunnen worden door aanbieders, dienstverbanden al dan niet in dienst van de zorgverzekeraars, etc. Tot stand koming van het in paragraaf 2 uitgewerkte financieringsmodel voor de huisartsenzorg is een grote stap naar een uniform financieringssysteem voor de gehele eerstelijn. Op dat moment bestaat binnen de gehele eerstelijn in principe financiering op basis van een verrichtingensysteem en is het onderscheid tussen particulier en ziekenfondstarieven vervallen. Nieuw voor de rest van de eerstelijn zou het introduceren van een lokale variabele component, het praktijkplan en de module ondersteuning zijn. De werkgroep pleit ervoor om ook voor de rest van de eerstelijn deze wijzigingen door te voeren. In paragraaf 6 zal apart worden ingegaan op de ondersteuningsstructuur voor de gehele eerstelijn.

De belangrijkste aspecten voor wijziging van de tariefstructuur voor de rest van de eerstelijn zijn weergegeven in het schematisch overzicht (bijlage l).

6.0 De ondersteuningstructuur

De bestuurscommissie Zorg heeft zich uitgesproken voor een decentrale financiering van de ondersteuningsstructuur voor de gehele eerstelijn.

In de eerstelijn is op dit moment sprake van een aparte organisatie en financiering van de ondersteuningsstructuur per beroepsgroep. In grote lijnen wordt op dit moment het volgende gefinancierd (takenpakket ondersteuningsstructuur):

• Opzetten en onderhouden van regionale kantoren.
• Opzetten en onderhouden van regionale samenwerkingsverbanden van beroepsbeoefenaren ter bevordering van de samenwerking.
• Implementatie van landelijk kwaliteitsbeleid en advisering bij specifieke kwaliteitsvraagstukken. Gedacht kan worden aan implementatie van richtlijnen, deskundigheidsbevordering, nascholing, etc.
• Praktijkondersteuning voor beroepsbeoefenaren. Waarbij inrichting van de organisatie, bedrijfsvoering, ICT, juridische vragen, aan de orde komen.
• En soms ook ondersteuning bieden bij capaciteitsproblemen (crisismanagement). Bedoeld of onbedoeld wordt via de ondersteuningsstructuur nu ook de belangenbehartiging van de koepels georganiseerd.

In het merendeel van de gevallen is sprake van directe subsidies van VWS aan de respectievelijke beroepsorganisaties (KNOV, KNGF, VBC/NVOM, KNMP). Alleen voor de LHV is enige jaren geleden gekozen voor een centrale financiering via de premiegelden waarbij zorgverzekeraars per verzekerde geld afdragen aan ZN. De zogenaamde D&O gelden worden via een Stichting beheerd en uitgekeerd aan de LHV.

Zorgverzekeraars hebben aangegeven dat behoefte bestaat om op korte termijn op lokaal niveau met het eerstelijnsaanbod afspraken te maken over taken en organisatie van de ondersteuningsstructuur. De belangenbehartiging is een taak van de koepels en deze hoort niet thuis in de ondersteuningsstructuur. Om afspraken te kunnen maken moet zoveel mogelijk vrijheid gecreëerd worden om de ondersteuningsstructuur, afgestemd op de lokale behoefte, vorm te geven en mogelijk voor de gehele eerstelijn gezamenlijk te organiseren. De verschillende organisaties die de ondersteuningsstructuur nu per beroepsgroep uitvoeren, moeten kunnen worden samengevoegd. Ook zou de mogelijkheid moeten bestaan om de ondersteuning bij een nieuwe organisatie in te kopen al dan niet in eigen beheer van aanbieders of zorgverzekeraars. Kortom er bestaat behoefte om meer ruimte en variëteit op dit vlak te verkrijgen.

Met introductie van een module ondersteuningsstructuur ontstaat deze gewenste behoefte. Wanneer een dergelijke module voor de gehele eerstelijn wordt ingevoerd ontstaat de mogelijkheid om lokale afspraken te maken voor de gehele eerstelijn. De subsidies van VWS kunnen grotendeels worden beëindigd en de gelden moeten worden toegevoegd aan het premiekader. Door hantering van een module ondersteuning kunnen zorgaanbieders er geen trekkingsrechten aan ontlenen, maar moeten afspraken worden vastgelegd in een praktijkplan 1 contract.

Subsidiëring door het ministerie van VWS blijft dan over de wetenschappelijke verenigingen en het gedeelte deskundigheidsimplementatie. De belangenbehartigingactiviteiten landelijk en lokaal dienen door de zorgaanbieders zelf bekostigd te worden.

Inherent aan decentrale financiering van de ondersteuningsstructuur is de vraag hoe we omgaan met de verre verzekerden. Decentrale financiering en de keuze voor marktwerking betekent dat elke zorgverzekeraar zijn eigen afspraken moet maken met beroepsbeoefenaren. Net als voor het maken van afspraken over praktijkplannen (zie paragraaf 4) geldt dit ook voor de module ondersteuning. in de praktijk komt het erop neer dat de grote zorgverzekeraar(s) afspraken maken. De overige zorgverzekeraars (van z.g. verre verzekerden) volgen veelal deze afspraken. De vraag is of zorgverzekeraars zich op het gebied van de ondersteuning willen onderscheiden? Of is net als bij de flexizorg sprake van behoefte aan richtinggevende adviezen van ZN over het volgen van lokale afspraken / tarieven door andere zorgverzekeraars. Ook de financiering van de ondersteuning met particuliere ziektekostengelden kan in het gedrang komen. In de detaillering zal dit aspect nader belicht worden en aan verschillende adviescommissies worden voorgelegd.

7.0. Tijdpad

Daar de tijd dringt, is de werkgroep voorstander om bovenstaande wijzigingen in de financiering van de huisartsenzorg / eerstelijn per 1 januari 2004 te effectueren. Onderstaand is verdere fasering aangebracht in de tijd. Na wijziging van de financieringsstructuur (fase 1) waarin sprake is van vaste tarieven kan gewerkt worden aan fase 2 waarin veel meer sprake kan zijn van gedifferentieerde tarieven en afspraken op basis van bijvoorbeeld productieprofielen. Dit traject moet nog volledig worden uitgewerkt. De derde fase voorziet ook in mogelijkheden van vrije producten en vrije tarieven. Hiervoor is een gezonde marktsituatie nodig. Het kan daarom zo zijn dat dit nog enkele jaren kan duren, anderzijds is het ook goed mogelijk ondertussen al experimenten hiermee uit te voeren of gedeeltelijke openstelling te creëren.



Juni 2003.

• Behandeling van het voorstel in de bestuurscommissie Zorg, bestuurscommissies Private en Sociale Ziektekosten en begeleidingscommissie Huisartsen.
• Het voorstel met advies van BAC's en begeieidingscommissie ter accordering voorleggen aan het bestuur van ZN.

Juli 2003

• Het model voorleggen aan het CTG, CVZ en het ministerie van VVVS. Mogelijk dat dit kan leiden tot een directe aanwijzing van de minister ter invoering van het model.
• Informeren van de LHV, LVG, NPOF en eventueel andere koepels van zorgaanbieders.
• Aan de hand van de diverse overleggen starten met uitwerking van nadere details. Met name de verkenning van de benodigde aanpassing aan administratieve processen.
• Het in kaart brengen van mogelijke inkomens / kostenconsequenties en noodzakelijke overgangstrajecten voor zowel zorgaanbieders als zorgverzekeraars

September 2003

• Vaststelling van het model door het CTG bestuur en goedkeuring door de minister van VWS.
• Model ter behandeling in het CTG traject brengen.

Oktober 2003 december 2003

• Voorbereidingstrajecten voor zorgverzekeraars om tijdig klaar te zijn voor het nieuwe model.
• Ontwerpen van praktijkplan, prestatie indicatoren.
• Aanpassen UvO en modelcontracten ten behoeve van het nieuwe financieringsmodel.

1 januari 2004

• invoering van de eerste fase van het financieringsmodel voor huisartsen

8.0. Communicatieparagraaf

Regelmatig is het verwijt te horen dat zorgverzekeraars en zorgaanbieders niets hebben gedaan met de voorstellen van de commissie Biesheuvel en Tabaksblat. Ook in de procedure rond de invoering van een lokale component waren verwijten te horen aan het adres van zorgverzekeraars, dat het mislukken met op conto van zorgverzekeraars kan worden geschreven.

Een ander aandachtspunt is de negatieve wijze waarop zorgverzekeraars en haar voorstellen in de afgelopen tijd zijn belicht. Het is daarom van eminent belang om dit initiatief van zorgverzekeraars op de juiste manier te promoten.

Communicatie met huisartsen

Gezien de moeilijke verhouding met de LHV en met name haar uitingen over zorgverzekeraars doen vrezen dat huisartsen negatief over het model worden voorgelicht. Vandaar dat noodzakelijk is dat de leden van ZN al vroegtijdig in diverse gremia met huisartsen gaan praten over het model. Het kan in de diverse periodieke overleggen worden ingebracht, of een zorgverzekeraar kan naar eigen inzicht huisartsen of huisartsen groepen benaderen.

Actie:

• Direct na besluitvorming door het ZN bestuur, zal het bureau zorgdragen voor informatiesets, die door zorgverzekeraars onder huisartsen verspreid kunnen worden.
• Het ZN bureau zal de leden regelmatig bevragen hoe de gesprekken met huisartsen verlopen.
• Het bureau van ZN zal contact zoeken met het bureau van de LHV om hen te informeren over het model.


Communicatie met CTG, CVZ en VWS

Inmiddels zijn het CTG en VWS geïnformeerd over de ontwikkeling van het model. De eerste reacties op het model waren positief.
Actie:
Direct na besluitvorming door het ZN bestuur zal ook formeel het OTG, CVZ en het ministerie van VWS op de hoogte gesteld worden van de visie van zorgverzekeraars. Verzocht zal worden om overleg te kunnen voeren over de verdere uitwerking van het model, teneinde het WTG traject in september 2003 te kunnen afronden.

Communicatie met LVG, NPCF en andere koepels
Actie:
Het ZN bureau zal de LVG, NPOF en eventueel de andere koepels van zorgaanbieders in de eersteiijn schriftelijk informeren over het model. Desgewenst kan nader overleg gevoerd worden ter toelichting.

Communicatie met de politiek
Actie:
Ter informatie van de partijen in de Tweede Kamer zal een publieksvriendelijke versie van deze notitie worden geschreven. Deze zal schriftelijk worden aangeboden. De afdeling communicatie van ZN zal zorgdragen voor het verder informeren van Kamerleden en fractiemedewerkers.

Communicatie met het publiek
Ten behoeve van het publiek en de media zal de publieksvriendelijke versie openbaar beschikbaar zijn. Daarvoor zal ook berichtgeving in het ZN journaal en op de ZN website beschikbaar zijn. Tevens zal een persbericht worden opgesteld.
Actie: De publieksinformatie en het persbericht zal worden verspreid onder bekende media, Eventueel zal een persbijeenkomst worden gearrangeerd om vragen te beantwoorden.
 

hûsbled