Volgens de LHV onderbouwt de minister zijn voornemen met sterk aanvechtbare argumenten. Zo verklaart de minister verschillen in kosten tussen HDS’en uit verschillen in efficiency, waar verschillen in infrastructuur, kapitaallasten en schaalgrootte een veel belangrijker rol spelen. De minister zegt te verwachten dat de betrokken organisaties niet met voorstellen zullen komen om structurele maatregelen door te voeren. In werkelijkheid zijn de HDS’en samen doende hun bedrijfsvoering te evalueren om tot optimalisatie te komen. Dat het beschikbare budget van € 68 miljoen gebaseerd zou zijn op een reële inschatting is eveneens onjuist: die raming is destijds tot stand gekomen op basis van uiterst beperkte gegevens, en zonder inzicht in de werkelijke kosten die een landelijk netwerk van HDS’en met zich zou brengen.  “Maar waar ik echter laaiend van wordt,” zegt LHV-voorzitter Bas Vos, “is de claim dat de werkdruk van de huisartsen sterk is afgenomen en het inkomen is verbeterd. Dat is een aperte gotspe.” Vos wijst erop dat de toenmalige minister Borst vele miljoenen heeft toegezegd om de inkomensachterstand van huisartsen deels weg te werken. “Daarvan is door de overheid tot op heden nog geen vijfde gerealiseerd, terwijl de praktijkkosten wel verder zijn gestegen.” Vos beaamt dat de invoering van de HDS’en ertoe heeft geleid dat het aantal uren avond-, nacht- en weekeinddienst is afgenomen, maar benadrukt dat tegelijkertijd de zorgvraag sterk groeide. “Misschien maakt de huisarts nu iets minder uren, maar hij doet wel meer in die tijd. Als de minister nu de HDS’en dreigt op te blazen, dan blaast hij de Nederlandse huisartsenzorg op. Met nu al een nijpend tekort aan huisartsen, zullen oudere artsen massaal stoppen en krijgen de achterblijvers een onmogelijke werkdruk voor hun kiezen. De minister is bezig de huisartsenzorg te vermoorden. Als hij denkt dat de Nederlandse huisarts dat over zijn kant laat gaan, zal de minister nog raar opkijken”, aldus de LHV-voorzitter.