13 juni 2004

Meepraten 2

"Zondag kan ik in ieder geval meepraten over de 'Slachte'."

Nou inderdaad, ik kan meepraten.
Wat een prachtige happening, wat een prachtige provincie en wat een prachtig weer.

Om een uur of 8 naar Oosterbierum om daar de auto te parkeren en dan met de bus naar Raerd. En dat ging wonderwel, geen chaos, geen opstopping. Integendeel vanaf de parkeerplaats naar de start ging van een leien dakje.

Om een uur of negen konden we dan ook al op pad.
Het was prachtig wandelweer: heerlijke frisse noordwesten wind, die voor sommigen wel wat minder hard mocht, maar ik hou van harde wind. dat hoort bij het vlakke land en bij Fryslân.
De tocht loopt natuurlijk over de Slachtedyk en dat is een heel fraaie route: je loopt eigenlijk steeds wat hoger dan je omgeving, waardoor je prachtige vergezichten hebt, zeker op een heldere dag als 12 juni 2004. De route loopt door en langs kleine dorpjes waar van allees georganiseerd was. Cultuur was een belangrijk onderdeel en dat was ook zo. Diepzinnige gedichten, gevariëerde kunstobjecten, stille uitvoeringen enz. Er was veel te zien en te beleven op de route van de Slachtedyk

Een lange sliert wandelaars bewoog zich door het Friese platteland. Vanuit de lucht gezien moet dat een mooi gezicht zijn geweest. Duizenden mensen voor ons en duizenden mensen nog achter ons. Rijen - voornamelijk vrouwelijke deelnemers - voor de toiletten, die er niet zo fraai meer uitzagen hoorde ik. Ik denk dat die dingen wel berekend zijn op een incidenteel bezoekje van een bouwvakker maar niet op een continue stroom kuieraars.

Dorpen hadden hun best gedaan de wandelaars even af te leiden. Het publiek was enthousiast en aanmoedigend, met name Achlum was hier meer dan goed in.

Het wordt wel tijd voor een brug over de snelweg Leeuwarden-Harlingen want door die scheve berm lopen is niet het prettigste wat je kunt bedenken. Hopelijk komt er veel financiële bijdrage binnen.

Aankomen aan de finish is natuurlijk een mooi moment, Yt was 'rinriedsel-VIP' en mocht zich laten laven.

En dan de apotheose: de bus terug naar de parkeerplaats van de auto. Tsja, daar zal veel over gesproken en geschreven worden. Wij hebben die kilometers naar de auto maar gelopen, en dat schetst al een beetje van de puinhoop. Jammer.

Gelukkig is dat niet hetgeen het meest in het geheugen blijft hangen.

juni