Hûsbled

28 oktober 2003
  "het is weer oud papier bij de school".
Elke keer als het oud papier is bij de school, en dat is het eens per 3 weken, besef ik weer hoeveel van het geschrevene ik niet gelezen heb.
Of op hoeveel, wat ik wel gelezen heb en aan de kant gelegd heb om op te reageren, ik niet gereageerd heb.

Ik had op de Jouster Courant van vorige week willen reageren, de krant ligt hier nog bij m'n laptop. Maar nu het bijna een week verder is, is ook de neiging om te reageren afgezakt.
De tijd doet toch wel iets met dingen.

In de praktijk is dat niet anders. De tijd doet toch wel iets met dingen. Niet dat het er altijd beter op wordt, soms wel en soms niet.
Eén van mijn patiënten is ernstig ziek en de tijd zal hem niet beter maken. Hoeveel tijd hij heeft is niet bekend. En wat is hoeveel?. Is een week lang of een maand of een half jaar. Of is dat juist kort. Dat is altijd afhankelijk van de context, de situatie van waaruit je er naar kijkt.
De situatie van de ene persoon is altijd anders dan de situatie van de ander. En ook de situatie van één en dezelfde persoon verandert voortdurend. En dus verandert de context en daarmee dus je kijk op dingen.
Vaak zul je horen dat mensen zeggen dat nog slechts één week te leven erg kort is, maar soms horen wij dokters mensen zeggen dat één dag te leven erg lang, soms te lang is.

In dit licht gezien maakte ik me druk om niks over zaken in de Jouster Courant van vorige week. Peanuts zoals de Amerikanen zeggen. Ik doe hem morgen maar bij het oud papier. Of toch....
Deiboek