| |
Meepraten 3
Er wordt wat meegepraat; de Friese kranten staan vol met ervaringen over
de 'Slachte'.
Maar het onderwerp waarover door vrijwel iedereen meegepraat wordt is het
EK.
Het verbaast toch wel hoeveel mensen daar een mening over hebben.
Ik moest vanavond meepraten op de Medicomraad. Een vergadering van
gebruikers van het huisartseninformatiesysteem 'Medicom'.
Dit systeem wordt in mijn praktijk gebruikt, maar ook bij alle andere
huisartsen van Skarsterlân. Ook het
grootste deel van de Heerenveense dokters gebruikt dit systeem. Het fraaie
van dit systeem is dat de praktijken die dit systeem gebruiken heel
gemakkelijk met elkaar kunnen praten (elektronisch), waardoor uitwisseling
van belangrijke gegevens in waarneemsituaties plaats kan vinden.
Helaas is dit nog niet zo in de waarneemsituatie van de
Dokterswacht Friesland. Het informatiesysteem van deze organisatie kan
nog niet praten met de informatiesystemen van de dokters. Daardoor ontbreekt
het op cruciale momenten soms aan relevante gegevens. Gelukkig kun je als
arts en patiënt met elkaar praten, maar dat lukt niet altijd, en soms weet
ook de patiënt niet altijd precies zijn gegevens (bijvoorbeeld de medicijnen
die hij gebruikt etc).
Er moeten kwaliteitscriteria gesteld worden aan organisaties als de
Dokterswacht Friesland, de
minister
wil dat ook, en één van die dingen zal zijn dat relevante gegevens op de
juiste plek aanwezig zijn, zodat adequate zorg geleverd kan worden.
Medicom is een systeem wat hier klaar voor is, maar voor communicatie
heb je gesprekspartners nodig. En om elkaar te verstaan moet je dezelfde
taal gebruiken, in computer termen heet dat standaardiseren.
Nictiz
is een organisatie die zich steeds nadrukkelijker gaat bemoeien met dit
standaardiseren en het met elkaar praten van verschillende systemen. Zij is
voorstander van een landelijke patiëntendossier, en daar ben ik ook een
groot voorstander van: een patiëntendossier onder beheer van de patiënt, die
aan kan geven wie er wel en niet toegang toe hebben en tot welk deel,
waarbij de patiënt uiteraard zelf ook toegang heeft tot zijn dossier, en via
zijn dossier met de behandelende artsen/zorgverleners kan communiceren. Het
liefst zo dat hij daardoor altijd de hoogste kwaliteit aan
zorg/begeleiding/beantwoording krijgt.
Hij zal daarbij beroep kunnen doen op wat ik noem netwerkzorg, dat is een
zorg waarbij de grenzen verlaten zijn en er geen onderscheid meer is tussen
eerste, tweede, derde lijn. Nee in de netwerkzorg ontvangt de patiënt de
zorg die precies aansluit op de vraag van de patïënt.
Ik probeer met de middelen en contacten die ik heb mee te helpen de zorg die
kant op te krijgen; ik praat mee in organisaties.
Een eerste stap lijkt te zijn het
landelijk
medicatiedossier een initiatief van het genoemde
Nictiz.
Daarnaast lijken partijen bereid gezamenlijk standaarden te gaan gebruiken,
één daarvan is OZIS.
Maar dat kost al veel moeite om dat gerealiseerd te krijgen, en dan alleen
nog maar voor de eerste lijn. In de tweede lijn wordt al veel meer gebruik
gemaakt van een andere standaard
HL7. Om dan met elkaar te kunnen praten zul je alweer beide standaarden
aan elkaar moeten koppelen.
Gezien
de wedstrijd van het Nederlands elftal moet je blijven hopen en praten.
Een hopeloze situatie kan toch nog weer omslaan in één van hoop.
Soms heb je aan de
juiste
voorzet en een
adequate reactie voldoende. |