Hûsbled

12 november 2003
  Vandaag een dag van verdriet. M'n werk en gevoel wordt bepaald door het verdriet in mijn praktijk.
Ook als dokter sta je soms zonder woorden en kun je er alleen maar zijn. Soms kun je wat doen, iets vanuit je functie als dokter en daar ben je dan al blij mij. Vooral luisteren en proberen vragen te beantwoorden is datgene wat je kunt doen.

's Middags was ik gevraagd om in Zwolle cursus te geven over het gebruik van protocollen in de praktijk. Het betreft de zorgprotocollen in Medicom (ons automatiseringssysteem in de praktijk). Het zijn eigenlijk niet anders dan afgesproken invulformulieren welke je gebruikt bij bepaalde patienten. Die invulformulieren betreffen dan klachten, onderzoek, conclusie en samenvatting. We hebben ze voor de diabetespatiënt de COPD-patiënt en de hypertensiepatiënt.
Protocollen worden belangrijk als je met meer medewerkers (zorgverleners) één en dezelfde patient behandelt, omdat je dan precies van elkaar kunt weten wat de ander doet en wat jij zou moeten doen. In mijn praktijk worden protocollen vooral gebruikt in het kader van mijn praktijkverpleegkundige. Met hem heb ik duidelijke afspraken gemaakt over de taakverdeling en wat er moet gebeuren. De in mijn praktijk gebruikte protocollen vallen na te lezen op Internet.
De cursus die ik gaf was bedoeld voor huisartsen, praktijkondersteuners en assistentes.
Het was veel werk voor de cursisten, maar zij kunnen nu aan de slag met de protocollen in de praktijk.
Veel praktijkprocessen zijn in protocollen uit te schrijven.

Sommige zaken zijn (gelukkig) geen protocollen voor, dan komt het vooral aan op je eigen persoonlijke optreden, ook en vooral in verdrietige omstandigheden.
Deiboek