9 november 2003

Er wordt ook in onze vakliteratuur veel geschreven over de chronische patiënt. Ik heb daar al eerder aan gerefereerd. Het blijkt dat er nogal wordt rondgespeeld met verantwoordelijkheid, en dat komt de patiënt niet ten goede.
Ik vraag me af hoe lang dit nog door kan gaan. Volgens mij zal de patiënt (consument) geleidelijk aan z'n macht moeten laten gelden.

Vandaag zag ik in 'Buitenhof' een wat stuntelige minister Donner. Hij had heel veel en moeilijke woorden nodig om te vertellen dat hij het platvloers en belachelijk vindt dat er satire gemaakt wordt op het Koninklijk Huis (zie uitzending). Hierin praat hij onze premier na.
Nou is het ieders goed recht om een mening te hebben over alle zaken die zich in de wereld voordoen en meer, maar om de burgers te vertellen wat zij wel leuk en niet leuk mogen vinden is een stapje verder. Als de Nederlanders dit leuk vinden kan dat het staatsbestel wel 's ernstig schade toe kunnen brengen vinden deze ministers.
Ik begrijp het niet goed. Als burgers (consumenten) in meerderheid er anders over denken, dan is dat een meerderheid. Maar ook al denkt een minderheid er anders over, dan mag dat gehoord worden. Dat heet democratie.

In de gezondheidszorg moet men nog wennen aan het centraal stellen van de patiënt (consument). In de (oude) politiek moet men dat ook nog steeds.
Er is een discussie geweest (waar ik zelf aan meegedaan heb) over de nieuwe manier van regeren, waarbij empowerment van de burger tegenover moderne sturing werd gezet (rapport). Dit werd georganiseerd door Infodrome.

Helaas vind ik weinig terug van empowerment van de burger, en als dit moderne sturing is zijn we weer een eind terug in de tijd.